Energie

 
Heerlijk genoten van de vakantie. Even 6 dagen geen Miniature People. In plaats daarvan; Fitness, Netflix, gamen, wandelen, gelezen en uitslapen tot 8 uur 😊  
 
Het was gisteren prima weer om de meeste tijd van de dag binnen te blijven. Een dagje knutselen.  

Ik had een paar weken geleden 4 marktkraampjes en piepschuim gekocht. Verf heb ik genoeg in huis. Het piepschuim voor de ondergrond. Daarboven op een op maat gezaagd houten plaatje. Het houten plaatje voorzien van een geasfalteerd weg en een stoep.  
Vanmorgen de kratjes, jutezakjes, de marktkraampjes en een aantal figuurtjes erop geplakt.  Alles in een kartonnen doosje gedaan, zodat onderweg niet kan beschadigen.  
De camera en het doosje in de rugzak en op naar het Zaailand (Wilhelminaplein) 
 
De fiets in bewaakte stalling gezet. Het is van de Sint Jacobsstraat naar het Zaailand ongeveer 6 minuten wandelen. Ik kan daar meer dan een half uur over doen. Onderweg kom ik vaak bekenden tegen en ja ik hou wel van een praatje.  John leuk om je weer even te spreken. Toen ik verder liep en 2 mensen inhaalde, hoorde ik achter mij; Hoi Michel. Het was Nancy en haar man. Was gezellig om elkaar weer te spreken.  
Na iets meer dan 30 minuten kwam ik het Zaailand opgelopen. Eens kijken, waar ga ik de markt plaatsen. Op een bankje en dan fotograferen richting het Fries Museum.  
 
Toen ik het tafereel had geplaatst stopte een meneer met zijn 2 kinderen. Plaats je een nieuw tafereel? Een tijdelijk tafereel. De markt op het Zaailand. De beide kinderen keken aandachtig en nieuwsgierig naar de poppetjes op de markt.  
 
Ik was bezig met fotograferen toen er een oudere mevrouw stopte. Ze zei; ik ben nieuwsgierig naar wat u aan het doen bent. Toen zag ze het tafereel. Oh, u bent de man achter de Miniature People!  
Wat leuk om u bezig te zien. Een erg leuk gesprek met haar gehad. Toen ze daarna wegliep, riep ze; Ik wil u hartelijk danken voor de leuke dingen die u doet voor de stad. Heel verlegen zei ik, dank u wel! 
 
Even later kwam er een mevrouw met haar dochtertje. Kijk, zegt ze tegen haar dochtertje, meneer maakt foto’s van kleine poppetjes. Ze hadden het vanaf het terras aanschouwt en dachten dat ik Donuts aan het fotograferen was. Ik antwoordde, dat ik er dan wel één inmiddels had opgegeten.  
 
Ik was klaar met foto’s maken. Het was tijd om in te pakken.  
 
Ik had voor ik begon met het uitpakken van het ‘markt tafereel’ gezien dat er aan de andere kant van het plein nog heel veel sneeuw lag.  
Hier heb ik nog een tafereel gemaakt.  Hoe het tafereel geworden is, dat blijft nog geheim. De komende week plaats ik daar de foto’s van. 
 
Het was tijd om naar huis te gaan.   
Ik heb weer genoeg inspiratie om taferelen te verzinnen de komende weken.  
 
Iedereen die ik vandaag gesproken heb, dank je wel voor de leuke gesprekken.  
Voor de mensen, die de route hebben gewandeld. Dank jullie wel.