Een zonnige dag vol Miniature People en stadse ontmoetingen
Vrijdagavond heb ik de spullen ingepakt. De planning was om zaterdag de binnenstad in te gaan. De afgelopen weken en maanden heb ik vaker de rugzak ingepakt, maar had ik de volgende dag geen energie om op pad te gaan.
Vanmorgen, rond 10:00 uur, had ik mijn powernap gedaan en begon de zon te schijnen. Ik kreeg nog meer energie en had eindelijk de motivatie om op pad te gaan.
Om 10:30 uur ben ik op de fiets gestapt. Wat was het heerlijk weer! Toen ik door de stad fietste, zag ik mensen zoeken naar een tafereel op de Eewal. Schitterend!
Nadat ik mijn fiets in de stalling had gezet, ben ik een ronde langs 50 van de 72 taferelen gelopen. Het stadsstrand was netjes bijgewerkt. Het is te koud om op het strand te liggen, maar de Miniature People hadden het prima naar hun zin. Al twijfelde ik wel bij de meneer die al zes jaar op het strand ligt. Hij is in al die jaren bleker geworden in plaats van bruiner door de zon. Ik heb hem rustig laten liggen.
Onderweg kwam ik bekenden tegen en maakte een praatje. Ik merkte dat ik dit had gemist de afgelopen weken, waarin ik niet op pad was.
Toen ik over het Oldehoofsterkerkhof liep, zag ik Leonie, stadsgids van A Guide to Leeuwarden, het bord van de stadstour op zijn plek zetten. Even gesproken over van alles. Er kwamen mensen aan die de stadstour wilden lopen. Ik wenste hun een fijne dag en veel plezier met de stadstour.
In de Bollemansteeg zag ik een plek waar ik aan de slag kon met een aantal Miniature People. Ik had een paar foto’s gemaakt toen ik een groep mensen zag lopen met Leonie aan het hoofd. Ze zag mij en kwam enthousiast met de groep naar mij toe. Erg leuk om vragen van de mensen over de Miniature People te beantwoorden. Daarna samen met de hele groep op de foto.
Het was tijd om naar huis te gaan.
Ik heb genoten van de ronde langs de taferelen.Voor iedereen die de route gaat wandelen: heel veel plezier!
Iedereen die ik gesproken heb: dank je wel voor de leuke gesprekken.
Foto:
“Wachten hoeft niet altijd saai te zijn. Soms is het een moment om stil te staan, om te dromen, om gewoon even te zijn. Dit kleine poppetje herinnert ons eraan: geduld is kracht.”
